Transformatieve Mediation is een vorm van mediation die werd geïntroduceerd door Robert A. Baruch Bush en Joseph P. Folger met de publicatie van hun boek The Promise of Mediation (1994, The institute for  the Study of Conflict Transformation, ISCT). In Nederland hebben transformatieve mediators zich verenigd in de Stichting Het Transformatieve Model, gelieerd aan het ISCT.

De Transformatieve Conflict Theorie ziet een conflict als een tijdelijke crisis in de menselijke communicatie en interactie. Het uitgangspunt is dat mensen in staat zijn om zelf te bepalen wat goed voor hen is. En dat het een basisbehoefte van mensen is om in verbinding te staan met anderen.

De transformatieve mediator laat om die reden de regie in een mediation optimaal in handen van partijen. Hierdoor komen zij tot een uitkomst die door hen zelf is aangedragen en daardoor de grootst mogelijke houdbaarheid heeft.

HET TRANSFORMATIEVE MODEL VAN BUSH & FOLGER

In de transformatieve aanpak ondersteunt de mediator conflictpartijen in het verbeteren (‘transformeren’) van hun communicatie:
– van destructief naar constructief en
– van negatief naar positief.

Twee begrippen staan daarin centraal:
Empowerment: het in je eigen kracht komen, duidelijk, helder, besluitvaardig en autonoom worden.
Recognition: het open staan voor de ander, het gezichtspunt van de ander horen en zien.